Mniejszy niż pudełko zapałek i o podobnej grubości co bateria AAA - iPod shuffle drugiej generacji jest dostępny tylko w jednej wersji o pojemności 1 GB. Tym razem obudowa ma srebrne, aluminiowe wykończenie i metalowy zaczep umożliwiający przyczepienie odtwarzacza do ubrania. Jakość dźwięku jest trochę gorsza niż w przypadku poprzednika, ale w zamian wydłużono czas pracy na baterii.
Mniejszy niż pudełko zapałek i o podobnej grubości co bateria AAA - iPod shuffle drugiej generacji jest dostępny tylko w jednej wersji o pojemności 1 GB. Tym razem obudowa ma srebrne, aluminiowe wykończenie i metalowy zaczep umożliwiający przyczepienie odtwarzacza do ubrania. Jakość dźwięku jest trochę gorsza niż w przypadku poprzednika, ale w zamian wydłużono czas pracy na baterii.
Szczegóły
Nowe położenie - Włącznik zasilania i sterowanie losowym odtwarzaniem znajduje się teraz na spodzie odtwarzacza.Sterowanie iPodem shuffle drugiej generacji odbywa się w podobny sposób jak do tej pory. Do dyspozycji mamy środkowy przycisk odtwarzania/pauzy oraz rozmieszczone wokół niego cztery przyciski do przechodzenia między ścieżkami i regulacji poziomu głośności. Włącznik zasilania oraz przełącznik trybu losowego i powtarzania znalazły się na spodzie, natomiast słuchawki są podłączane od góry.
iPod shuffle drugiej generacji wymaga użycia dołączonej stacji dokującej w celu synchronizacji i ładowania. Stacja jest naprawdę mała i wyposażona tylko w mi-niwtyczkę, która wystaje z plastikowej podstawy. Łatwo ją przenosić, ale brakuje mi jednak wygody oryginalnego shuffle'a ze złączem USB. Apple nie zdecydował się na użycie ulepszonych słuchawek, które są dostępne wraz z lepszymi iPodami.
Miniaturowe diody LED, które świecą w kolorze zielonym, pomarańczowym lub czerwonym, umieszczono zarówno na górze, jak i na spodzie iPoda. Niestety, są one tak małe, że często je trudno zauważyć, szczególnie przy jasnym oświetleniu. Za pomocą tych diod przekazywane są różne ważne informacje, takie jak stan ładowania po podłączeniu iPoda do stacji dokującej lub działanie blokady przycisków. Na szczęście Apple dołączył małą kartę przedstawiającą znaczenie większości mignięć diod LED. Brakuje jednak oddzielnego wskaźnika baterii z pierwszego iPoda shuffle. Szybkie włączanie i wyłączanie iPoda w celu sprawdzenia stanu naładowania jest zdecydowanie mało wygodne.
iTunes i shuffle
Działanie testowanego odtwarzacza w programie iTunes nie różni się niczym od poprzedniej generacji. Część pojemności można przeznaczyć dla danych, przekształcając iPoda w przenośny klucz USB. Wygodny wskaźnik pojemności iTunes przedstawia ilość miejsca zajętego przez muzykę i dane. Ten model shuffle'a obsługuje także format AIFF. Ciągle brakuje jednak obsługi formatu Apple Lossless.
Wydajność
W czasie naszych testów shuffle drugiej generacji uzyskał lepszy wynik niż zapowiadał to Apple, odtwarzając muzykę bez przerw przez 16 godzin i 31 minut. Wystarczy to na odtworzenie całej zawartości iPoda.
Również synchronizacja z komputerem była całkiem szybka. W przypadku Power Maka z dwoma procesorami G5 2 GHz synchronizacja listy odtwarzania z 258 ścieżkami AAC o długości od trzech do pięciu minut zajęła poniżej 5 minut.
Aby sprawdzić jakość dźwięku, wykonaliśmy porównawcze testy odsłuchowe. Jak się okazało, shuffle drugiej generacji szumi bardziej niż poprzednik. W czasie cichych pasaży koncertu Jana Sebastiana Bacha słychać było delikatne syczenie, niezależnie od tego, czy używany był nie-skompresowany plik WAV, czy też plik AAC 128 Kb/s. Z kolei iPod nano drugiej generacji zapewnia lepszą definicję niższych częstotliwości niż bieżący model iPoda shuffle. Należy jednak pamiętać, że shuffle jest przeznaczony do użytku raczej w hałaśliwych miejscach, takich jak siłownie, metro czy park miejski, gdzie czystość dźwięku ma drugorzędne znaczenie.
Kupić, nie kupić
Nowy shuffle z pewnością będzie cieszył się równie dużym powodzeniem co poprzednik, głównie dzięki niewielkim rozmiarom, dobrej wydajności baterii i relatywnie niskiej cenie. Szkoda tylko, że niewielkie rozmiary wpłynęły negatywnie na ergonomię obsługi. Obniżyła się też jakość dźwięku.
Szczegóły
Nowe położenie - Włącznik zasilania i sterowanie losowym odtwarzaniem znajduje się teraz na spodzie odtwarzacza.Sterowanie iPodem shuffle drugiej generacji odbywa się w podobny sposób jak do tej pory. Do dyspozycji mamy środkowy przycisk odtwarzania/pauzy oraz rozmieszczone wokół niego cztery przyciski do przechodzenia między ścieżkami i regulacji poziomu głośności. Włącznik zasilania oraz przełącznik trybu losowego i powtarzania znalazły się na spodzie, natomiast słuchawki są podłączane od góry.
iPod shuffle drugiej generacji wymaga użycia dołączonej stacji dokującej w celu synchronizacji i ładowania. Stacja jest naprawdę mała i wyposażona tylko w mi-niwtyczkę, która wystaje z plastikowej podstawy. Łatwo ją przenosić, ale brakuje mi jednak wygody oryginalnego shuffle'a ze złączem USB. Apple nie zdecydował się na użycie ulepszonych słuchawek, które są dostępne wraz z lepszymi iPodami.
Miniaturowe diody LED, które świecą w kolorze zielonym, pomarańczowym lub czerwonym, umieszczono zarówno na górze, jak i na spodzie iPoda. Niestety, są one tak małe, że często je trudno zauważyć, szczególnie przy jasnym oświetleniu. Za pomocą tych diod przekazywane są różne ważne informacje, takie jak stan ładowania po podłączeniu iPoda do stacji dokującej lub działanie blokady przycisków. Na szczęście Apple dołączył małą kartę przedstawiającą znaczenie większości mignięć diod LED. Brakuje jednak oddzielnego wskaźnika baterii z pierwszego iPoda shuffle. Szybkie włączanie i wyłączanie iPoda w celu sprawdzenia stanu naładowania jest zdecydowanie mało wygodne.
iTunes i shuffle
Działanie testowanego odtwarzacza w programie iTunes nie różni się niczym od poprzedniej generacji. Część pojemności można przeznaczyć dla danych, przekształcając iPoda w przenośny klucz USB. Wygodny wskaźnik pojemności iTunes przedstawia ilość miejsca zajętego przez muzykę i dane. Ten model shuffle'a obsługuje także format AIFF. Ciągle brakuje jednak obsługi formatu Apple Lossless.
Wydajność
W czasie naszych testów shuffle drugiej generacji uzyskał lepszy wynik niż zapowiadał to Apple, odtwarzając muzykę bez przerw przez 16 godzin i 31 minut. Wystarczy to na odtworzenie całej zawartości iPoda.
Również synchronizacja z komputerem była całkiem szybka. W przypadku Power Maka z dwoma procesorami G5 2 GHz synchronizacja listy odtwarzania z 258 ścieżkami AAC o długości od trzech do pięciu minut zajęła poniżej 5 minut.
Aby sprawdzić jakość dźwięku, wykonaliśmy porównawcze testy odsłuchowe. Jak się okazało, shuffle drugiej generacji szumi bardziej niż poprzednik. W czasie cichych pasaży koncertu Jana Sebastiana Bacha słychać było delikatne syczenie, niezależnie od tego, czy używany był nie-skompresowany plik WAV, czy też plik AAC 128 Kb/s. Z kolei iPod nano drugiej generacji zapewnia lepszą definicję niższych częstotliwości niż bieżący model iPoda shuffle. Należy jednak pamiętać, że shuffle jest przeznaczony do użytku raczej w hałaśliwych miejscach, takich jak siłownie, metro czy park miejski, gdzie czystość dźwięku ma drugorzędne znaczenie.
Kupić, nie kupić
Nowy shuffle z pewnością będzie cieszył się równie dużym powodzeniem co poprzednik, głównie dzięki niewielkim rozmiarom, dobrej wydajności baterii i relatywnie niskiej cenie. Szkoda tylko, że niewielkie rozmiary wpłynęły negatywnie na ergonomię obsługi. Obniżyła się też jakość dźwięku.
Informacje
Produkt: iPod shuffle 2G
Za:
Przeciw:
Producent: Apple
Cena: 350 zł
Za:
- atrakcyjny wyglad
- niewielkie rozmiary
- długi czas pracy na baterii
Przeciw:
- niższa jakość dźwięku
- niewygodna obsługa ze względu na rozmiary
- brak obsługi formatu Apple Lossless
Producent: Apple
Cena: 350 zł