Photoshop Lightroom to zupełnie nowa aplikacja firmy Adobe, która łaczy funkcje edycji zdjęć i zarządzania nimi, a także umożliwia tworzenie pokazów slajdów, drukowanie w wysokiej jakości i tworzenie portfolio do prezentacji w Internecie.
Photoshop Lightroom to zupełnie nowa aplikacja firmy Adobe, która tączy funkcje edycji zdjęć i zarządzania nimi, a także umożliwia tworzenie pokazów slajdów, drukowanie w wysokiej jakości i tworzenie portfolio do prezentacji w Internecie.
Bezpośrednim konkurentem programu jest oczywiście program Apple Aperture, którego kolejną wersję testujemy w dalszej części tego numeru Macworlda. Lightroom jest nową aplikacją, ale wielu użytkownikom znany jest już od prawie roku, ponieważ firma Adobe regularnie udostępniała darmowe wersje beta. Testowany program jest już oczywiście płatny, ale bardzo cieszy niewielka liczba błędów jak na wersję oznaczoną numerem 1.0.
Pięć podstawowych modułów
Lightroom jest zbudowany wokół pięciu modułów, z których każdy określa pewien etap przepływu pracy fotografika. Użytkownik spędza większość czasu w dwóch modułach o nazwach Library (biblioteka) i Develop (wywoływanie), natomiast pozostałe moduły Slideshow (pokaz slajdów), Print (drukowanie) i Web (Internet) są wykorzystywane na końcowych etapach produkcji. Przechodzenie między modułami jest bardzo proste i wymaga tylko kliknięcia nazwy żądanego modułu lub, w niektórych przypadkach, użycia skrótu klawiaturowego; na przykład klawisz D powoduje przejście do modułu Develop, a klawisz G do widoku Grid modułu biblioteki.
Kontekstowy interfejs programu umieszcza zdjęcia na środku ekranu, a narzędzia w panelach wokół krawędzi. Fotografie można wyświetlać grupowo jako miniatury, w mniejszych zbiorach w trybie Survey lub jako pojedyncze zdjęcia z różnymi poziomami powiększenia. Panele służące do wykonywania poszczególnych czynności w module znajdują się przy lewej i prawej krawędzi ekranu. Na dole widoczny jest pasek Filmstrip z bieżącym zbiorem zdjęć. W tym miejscu znajduje się również pasek narzędzi, który umożliwia wykonywanie czynności edycyjnych i wybieranie zdjęć na podstawie oceny, etykiety lub stanu. Na pasku narzędzi przedstawiane są także informacje o zdjęciu.
Budowanie biblioteki
Biblioteka, czyli kolekcja zdjęć, stanowi centrum programu Lightroom. W tym miejscu można wyświetlać wszystkie fotografie lub tworzyć ich zbiory (podobnie jak albumy w iPhoto lub projekty w Aperture). Od momentu zaimportowania zdjęć można dodawać do nich dane organizacyjne i wybierać pliki na podstawie tych danych. Niektóre z tych danych, takie jak słowa kluczowe i nazwy plików, są określane przez użytkownika, podczas gdy pozostałe stanowią metadane zapisywane przez aparat wraz ze zdjęciami.
Lightroom zapewnia kilka sposobów używania znaczników lub filtrowania plików. Zdjęcia można oceniać gwiazdkami, oznaczać jednym z pięciu kolorów albo dodawać do nich słowa kluczowe. Można je stosować do pojedynczych zdjęć lub automatycznie do całych zbiorów, korzystając przy tym z wielu metod. Na przykład narzędzie Keyword Stamper pozwala dodawać lub usuwać słowa kluczowe po prostu poprzez kliknięcie zdjęcia.
Opcja Survey powoduje wyświetlenie wielu zdjęć na ekranie na przykład w celu wychwycenia różnic w ekspozycji lub oświetleniu. Powiązane zdjęcia można grupować w tzw. stosach, które redukują grupę do postaci jednego reprezentatywnego zdjęcia. Stosy są wskazywane przez liczbę w rogu zdjęcia w module Library lub na pasku Filmstrip. Kliknięcie tej liczby powoduje automatyczne rozwinięcie stosu w celu wyświetlenia i edycji dowolnego zdjęcia w grupie.
Narzędzia edycyjne są bardzo rozbudowane i umożliwiają m.in. korekcję zakresu tonalnego, kolorów i nasycenia, precyzyjną konwersję zdjęcia do skali szarości (z podziałem tonalnym w celu uzyskania efektu sepii), wyostrzanie i redukcję ziarna, a nawet możliwość korekcji zniekształcenia chromatycznego i winietowania. Oczywiście można także przycinać zdjęcia oraz usuwać kurz i inne niedoskonałości za pomocą narzędzia Spot Removal. Jest ono bardzo precyzyjne i dobrze zintegrowane z modułem Develop. Niestety, nie ma żadnych narzędzi do maskowania i wybierania. Do tego celu konieczny jest zewnętrzny edytor zdjęć, taki jak Adobe Photoshop. Lightroom świetnie współpracuje z tą aplikacją.
Oprócz tradycyjnych narzędzi fotograficznych, Lightroom oferuje funkcję Targeted Adjustment. Umożliwia ona kliknięcie obszaru zdjęcia, który ma być edytowany; na przykład aby zredukować nasycenie koloru czerwonego, wystarczy kliknąć odpowiednie miejsce na zdjęciu i przeciągnąć kursorem w dół do osiągnięcia żądanego efektu. Jest to bardzo intuicyjne i wygodne działanie. Być może narzędzie Targeted Adjustment nie zastąpi całkowicie użycia krzywych, poziomów i histogramów, ale z pewnością ułatwi codzienną pracę.
Podczas pracy w programie Lightroom nie trzeba się martwić o przypadkowe uszkodzenie oryginalnego pliku, ponieważ wszystkie dokonane operacje edycji są zapisywane w oddzielnym pliku, pozostawiając oryginał bez zmian. Aby pracować z różnymi wersjami tej samej fotografii, można użyć funkcji Virtual Copies lub Snapshots. Praca z takimi kopiami nie powoduje znacznego zwiększenia rozmiaru biblioteki zdjęć. Korzystając z funkcji Hi-story i Snapshots, w dowolnym momencie można przywrócić oryginalne zdjęcie lub wrócić do wybranego punktu w historii edycji. Co więcej, w panelu Navigator wyświetlany jest podgląd zdjęcia dla wybranego stanu.
Wszystkie dokonane zmiany, takie jak przycięcie lub korekcja ekspozycji, można skopiować i zastosować do innego zdjęcia, a nawet do grupy zdjęć. W oknie dialogowym Copy Settings wyświetlanych jest aż 27 opcji. Wystarczy kliknąć żądane ustawienia do zastosowania, a następnie wkleić je do innej fotografii. Pozwala to szybko retuszować zdjęcia z podobnymi wadami, takimi jak niedoświetlenie lub kurz w tym samym miejscu matrycy aparatu.
Lightroom odczytuje pięć formatów plików zdjęć: JPEG, TIFF, Photoshop (PSD), Digital Negative (DNG) i RAW. Praca z tymi plikami jest bezproblemowa, ale program wszystkie swoje możliwości pokazuje podczas pracy ze zdjęciami RAW z aparatu. Wbudowana najnowsza wersja narzędzia Adobe Camera Raw obsługuje ponad 150 modeli aparatów cyfrowych, a wszystkie jego możliwości są wbudowane bezpośrednio w programie Lightroom bez konieczności wyświetlania okna dialogowego Camera Raw.
Bezpośrednim konkurentem programu jest oczywiście program Apple Aperture, którego kolejną wersję testujemy w dalszej części tego numeru Macworlda. Lightroom jest nową aplikacją, ale wielu użytkownikom znany jest już od prawie roku, ponieważ firma Adobe regularnie udostępniała darmowe wersje beta. Testowany program jest już oczywiście płatny, ale bardzo cieszy niewielka liczba błędów jak na wersję oznaczoną numerem 1.0.
Pięć podstawowych modułów
Lightroom jest zbudowany wokół pięciu modułów, z których każdy określa pewien etap przepływu pracy fotografika. Użytkownik spędza większość czasu w dwóch modułach o nazwach Library (biblioteka) i Develop (wywoływanie), natomiast pozostałe moduły Slideshow (pokaz slajdów), Print (drukowanie) i Web (Internet) są wykorzystywane na końcowych etapach produkcji. Przechodzenie między modułami jest bardzo proste i wymaga tylko kliknięcia nazwy żądanego modułu lub, w niektórych przypadkach, użycia skrótu klawiaturowego; na przykład klawisz D powoduje przejście do modułu Develop, a klawisz G do widoku Grid modułu biblioteki.
Kontekstowy interfejs programu umieszcza zdjęcia na środku ekranu, a narzędzia w panelach wokół krawędzi. Fotografie można wyświetlać grupowo jako miniatury, w mniejszych zbiorach w trybie Survey lub jako pojedyncze zdjęcia z różnymi poziomami powiększenia. Panele służące do wykonywania poszczególnych czynności w module znajdują się przy lewej i prawej krawędzi ekranu. Na dole widoczny jest pasek Filmstrip z bieżącym zbiorem zdjęć. W tym miejscu znajduje się również pasek narzędzi, który umożliwia wykonywanie czynności edycyjnych i wybieranie zdjęć na podstawie oceny, etykiety lub stanu. Na pasku narzędzi przedstawiane są także informacje o zdjęciu.
Budowanie biblioteki
Biblioteka, czyli kolekcja zdjęć, stanowi centrum programu Lightroom. W tym miejscu można wyświetlać wszystkie fotografie lub tworzyć ich zbiory (podobnie jak albumy w iPhoto lub projekty w Aperture). Od momentu zaimportowania zdjęć można dodawać do nich dane organizacyjne i wybierać pliki na podstawie tych danych. Niektóre z tych danych, takie jak słowa kluczowe i nazwy plików, są określane przez użytkownika, podczas gdy pozostałe stanowią metadane zapisywane przez aparat wraz ze zdjęciami.
Lightroom zapewnia kilka sposobów używania znaczników lub filtrowania plików. Zdjęcia można oceniać gwiazdkami, oznaczać jednym z pięciu kolorów albo dodawać do nich słowa kluczowe. Można je stosować do pojedynczych zdjęć lub automatycznie do całych zbiorów, korzystając przy tym z wielu metod. Na przykład narzędzie Keyword Stamper pozwala dodawać lub usuwać słowa kluczowe po prostu poprzez kliknięcie zdjęcia.
Opcja Survey powoduje wyświetlenie wielu zdjęć na ekranie na przykład w celu wychwycenia różnic w ekspozycji lub oświetleniu. Powiązane zdjęcia można grupować w tzw. stosach, które redukują grupę do postaci jednego reprezentatywnego zdjęcia. Stosy są wskazywane przez liczbę w rogu zdjęcia w module Library lub na pasku Filmstrip. Kliknięcie tej liczby powoduje automatyczne rozwinięcie stosu w celu wyświetlenia i edycji dowolnego zdjęcia w grupie.
Narzędzia edycyjne są bardzo rozbudowane i umożliwiają m.in. korekcję zakresu tonalnego, kolorów i nasycenia, precyzyjną konwersję zdjęcia do skali szarości (z podziałem tonalnym w celu uzyskania efektu sepii), wyostrzanie i redukcję ziarna, a nawet możliwość korekcji zniekształcenia chromatycznego i winietowania. Oczywiście można także przycinać zdjęcia oraz usuwać kurz i inne niedoskonałości za pomocą narzędzia Spot Removal. Jest ono bardzo precyzyjne i dobrze zintegrowane z modułem Develop. Niestety, nie ma żadnych narzędzi do maskowania i wybierania. Do tego celu konieczny jest zewnętrzny edytor zdjęć, taki jak Adobe Photoshop. Lightroom świetnie współpracuje z tą aplikacją.
Oprócz tradycyjnych narzędzi fotograficznych, Lightroom oferuje funkcję Targeted Adjustment. Umożliwia ona kliknięcie obszaru zdjęcia, który ma być edytowany; na przykład aby zredukować nasycenie koloru czerwonego, wystarczy kliknąć odpowiednie miejsce na zdjęciu i przeciągnąć kursorem w dół do osiągnięcia żądanego efektu. Jest to bardzo intuicyjne i wygodne działanie. Być może narzędzie Targeted Adjustment nie zastąpi całkowicie użycia krzywych, poziomów i histogramów, ale z pewnością ułatwi codzienną pracę.
Podczas pracy w programie Lightroom nie trzeba się martwić o przypadkowe uszkodzenie oryginalnego pliku, ponieważ wszystkie dokonane operacje edycji są zapisywane w oddzielnym pliku, pozostawiając oryginał bez zmian. Aby pracować z różnymi wersjami tej samej fotografii, można użyć funkcji Virtual Copies lub Snapshots. Praca z takimi kopiami nie powoduje znacznego zwiększenia rozmiaru biblioteki zdjęć. Korzystając z funkcji Hi-story i Snapshots, w dowolnym momencie można przywrócić oryginalne zdjęcie lub wrócić do wybranego punktu w historii edycji. Co więcej, w panelu Navigator wyświetlany jest podgląd zdjęcia dla wybranego stanu.
Wszystkie dokonane zmiany, takie jak przycięcie lub korekcja ekspozycji, można skopiować i zastosować do innego zdjęcia, a nawet do grupy zdjęć. W oknie dialogowym Copy Settings wyświetlanych jest aż 27 opcji. Wystarczy kliknąć żądane ustawienia do zastosowania, a następnie wkleić je do innej fotografii. Pozwala to szybko retuszować zdjęcia z podobnymi wadami, takimi jak niedoświetlenie lub kurz w tym samym miejscu matrycy aparatu.
Lightroom odczytuje pięć formatów plików zdjęć: JPEG, TIFF, Photoshop (PSD), Digital Negative (DNG) i RAW. Praca z tymi plikami jest bezproblemowa, ale program wszystkie swoje możliwości pokazuje podczas pracy ze zdjęciami RAW z aparatu. Wbudowana najnowsza wersja narzędzia Adobe Camera Raw obsługuje ponad 150 modeli aparatów cyfrowych, a wszystkie jego możliwości są wbudowane bezpośrednio w programie Lightroom bez konieczności wyświetlania okna dialogowego Camera Raw.